Οδηγός Μεσσηνίας

Ο πλήρης ταξιδιωτικός οδηγός της Μεσσηνίας

Λεύκτρο > Τραχήλα

Λέυκτρο > Τραχήλα 

Το μικρό αυτό γραφικό παραδοσιακό χωριό είναι το τελευταίο παραθαλάσσιο χωριό του νομού Μεσσηνίας πριν τα όρια των Νομών Μεσσηνίας και Λακωνίας και ανήκει στον Δήμο Λεύκτρου. 

Οι κάτοικοι της Τραχήλας προέρχονται από τα γύρω χωριά. Πότε ακριβώς κατέβηκαν στην παραλία δεν είναι γνωστό. Οι αγρότες κατέβαιναν και καλλιεργούσαν κτήματά τους που βρίσκονται κοντά στην παραλία.

Σε κάποια φάση της κοινωνικής τους εξέλιξης συμφιλιώνονται με τη Θάλασσα και παραμένον στην παραλία. Αρχικά κτίζουν μικρά καλυβόσπιτα και εκκλησίες κοντά στην παραλία και ανοίγουν πηγάδια σκάβοντας στο έδαφος που όμως έβγαζαν υφάλμυρο νερό “ορισμένα σώζονται ακόμα” και το έπιναν άνθρωποι και ζώα. 

Η τοπωνυμία “ΤΡΑΧΗΛΑ-ΣΠΙΑΝΤΖΑ” συναντάμε σε παλιά Βενετικά έγγραφα ΣΠΙΑΝΤΖΑ: σημαίνει μέρος αλίμενο όπως και πραγματικά είναι η ΤΡΑΧΗΛΑ. Φαίνεται ότι τα Βενετικά πλοία πλησίαζαν στην παραλία και έπαιρναν νερό και έτσι γνώριζαν την περιοχή. Υπάρχει κτίσμα “Πύργοες” στο κέντρο του χωριού στο λιμάνι του 1700, δεν γνωρίζουμε από ποιους κτίστηκε. 

Κοντά στην επανάσταση του 1821 έχομε μια ακόμα μνεία της ΤΡΑΧΗΛΑΣ. Όταν πέρασαν τα πλοία του Ιμπραήμ Πασά που μετέφεραν στρατεύματα για να κάνουν την απόβαση στο ΔΗΡΟ, κανονιοβόλησαν το χωριό, περισσότερο για εκφοβισμό και λιγότερο για κάποια πραγματικά αποτελέσματα.

Οικισμός Κουτήφαρι

Στην απογραφή του Καποδίστρια Η ΤΡΑΧΗΛΑ απογράφεται ως οικισμός του Κουτήφαρι. “σήμερα Θαλάμαι” με 64 κατοίκους. 

Έκτοτε και μέχρι τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι κάτοικοι της ΤΡΑΧΗΛΑΣ διέπρεψαν ως ναυτικοί και δημιούργησαν σημαντικές περιουσίες. Εκεί όμως που η ΤΡΑΧΗΛΑ διέπρεψε ήταν στην φυγάδευση συμμαχικών στρατευμάτων που είχαν αποκοπεί από τις μονάδες τους λόγω της ταχείας προέλασης των Ναζιστικών στρατευμάτων.

Πρόκειται για τους Βρετανούς, Νεοζηλανδούς και Αυστραλούς στρατιώτες που βρίσκονταν στην περιοχή. Οι Τραχηλιώτες “όπως και άλλοι κάτοικοι των άλλων Διαμερισμάτων του Δήμου Λεύκτρου” τους έκρυψαν και έθρεψαν όσο καλύτερα μπορούσαν, προφυλάσσοντας τους από τους Ναζί. 

Παράδειγμα προς μίμηση είναι η ενέργεια ενός ΤΡΑΧΗΛΙΩΤΗ που πρόλαβε και ειδοποίησε τους Βρετανούς να φύγουν και οι Ναζί απειλούσαν το χωριό γιατί όπως έλεγαν βρήκαν τα σκεπάσματα των Βρετανών ζεστά.

Ο τραχηλιώτης αυτός βρίσκεται εν ζωή και λέγεται Κωνσταντινέας Αντώνιος του Γεωργίου. Οι ΤΡΑΧΗΛΙΩΤΕΣ ενεργώντας κατάλληλα και με συνεργία κατοίκων γειτονικών χωριών, πέτυχαν να συνδεθούν με τη Μέση-Ανατολή και ύστερα από συνεννόηση, εστάλησαν υποβρύχια και τους παρέλαβαν. 

Σχετικό έγγραφο ευχαριστιών στάλθηκε από την Κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας και ο Βρετανός Ταγματάρχης μετά τον πόλεμο επισκεφθεί το χωριό φέρνοντας σοκολάτες στα παιδιά. Μετά τον πόλεμο οι ΤΡΑΧΗΛΙΩΤΕΣ επανήλθαν στα ειρηνικά τους έργα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *