Λεύκτρο > Καρυοβούνι

Λέυκτρο > Καρυοβούνι

Το Καρυοβούνι πρώην Αράχωβα της Δυτικής Μάνης πριν ενταχθεί στο Δήμο αποτελούσε μαζί με τον οικισμό της Δρυόπης (Πιάλας) ιδιαίτερη Κοινότητα (1912-1998). Είναι ένα από τα ορεινά χωριά της περιοχής Λεύκτρου και βρίσκεται 55χιλ. νότια της Καλαμάτας και 10 χιλ. Ανατολικά της Στούπας. Ο μεγαλύτερος οικισμός του χωριού κτισμένος μέσα σε μια βαθιά και γεμάτη θάμνους ρεματιάς στους πρόποδες ” της Μαυροβούνας” μιας από τις πέντε κορυφές του Ταϋγέτου (1909μ).

Τα σπίτια του απλώνονται στις δύο όχθες του ρέματος που τις ενώνουν τα τρία γεφύρια. Στην κάτω πλατεία , η βρύση με τους τρεις αυλούς υπό την βαθιά σκιά του πανύψηλου πλατάνου (25μ). Στην άνω πλατεία η επιβλητική παρουσία του Ιερού Ναού του Προφήτη Ηλία και δίπλα το μοναδικό καφενείο του χωριού.

Το “Καντούνι” οδηγεί στα σπίτια του Πύργου το δρομάκι προς τους κήπους της Καρέας σε ένα καταπράσινο φόντο από καρυδιές, ασφεντάμους και κορτσιφιές που περιβάλλουν το χώρο. Η εικόνα συμπληρώνεται τις καλοκαιρινές νύχτες από την θέα του έναστρου ουρανού και το μυροβόλο άρωμα του ελάτου και του πεύκου που κατηφορίζει από τις πυκνόδασες πλαγιές της Πάρνωβας και της Τούφας. 

Η Δρυόπη ο δεύτερος οικισμός του χωριού είναι κτισμένη σε ένα ανοιχτό, ξέφωτο και ηλιόλουστο τοπίο. Έχει διάπλατο ανοικτό ορίζοντα με θέα το Μεσσηνιακό κόλπο και τις ακτές του, την αντίστοιχη θάλασσα της Μεσογείου το γκριζοπράσινο κάμπο του Αγίου Νικολάου (Σελίνιτσας) και της Στούπας με το δάσος των ελιών και τα δαντελωτά ακρογιάλια της Μεσσηνιακής Μάνης.

Η Δρυόπη με τα σπίτια της κτισμένα στην κατάφυτη από βελανιδιές και φασκομηλιές βουνοπλαγιά της “Σωτηρίτσας” είναι η Βίγλα , ο εξώστης του χωριού. Το χωριό στην Τουρκοκρατία και κατά της εθνεγερσίας του 1821 ήταν ιδιαίτερη Κοινότητα με δικό της τοπικό άρχοντα.

Είχε αυτόνομη και ξεχωριστή οντότητα και παρουσία στις γενικότερες υποθέσεις της περιοχής. Τούτο αποδεικνύεται και από την υπογραφή του άρχοντα της “Χώρας Αράχωβας” Δημέα Δελκούνου στην επιστολή προς τον Δούκα του Νοβέρ (1612μ.χ) την οποία υπογράφουν 21 παράγοντες της Μάνης ζητούντες βοήθεια στον αγώνα τους κατά του Τούρκου δυνάστη. 

Σχετική αναφορά για την Αράχωβα γίνεται και στο ποίημα του Νικήτα Νιφάκου (1748-1818). Αναφερόμενος ο ποιητής στα χωριά της Μάνης γράφει: 

“Να έλθω στην Αράχωβα την πολυξακουσμένη που μες στο στενολάγκαδο ευρίσκεται κτισμένη” 
Από τα αξιοθέατα του χωριού είναι: Ο Πύργος των Γουδελαίων, έργο σπουδαίας αρχιτεκτονικής που σήμερα σώζεται το ανατολικό τμήμα του, το “παροπλισμένο” ελαιοτριβείο και μερικά τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλους. 

Τα σημαντικά έργα που έγιναν τα τελευταία 20 χρόνια στο χωριό: δίκτυο υδρεύσεως, λεωφορειακή συγκοινωνία με Καλαμάτα δυο φορές την ημέρα, και άλλα βελτίωσαν αισθητά τις συνθήκες ζωής. 
Η περιοχή του χωριού προσφέρεται ιδιαίτερα για την κτηνοτροφία, την μελισσοκομία, την εκμετάλλευση κοιτασμάτων μαρμάρου και του εξαίρετου πηγαίου νερού. Ακόμη όλο και περισσότερο ενδιαφέρον εκδηλώνεται για την αξιοποίηση του χωριού ως θέρετρου των Αραχωβιτών της Διασποράς.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *