Λεύκτρο > Νεοχώρι

Λέυκτρο > Νεοχώρι

Το Νιοχώρι είναι χτισμένο στα πόδια σχεδόν του Ταϋγέτου και σε υψόμετρο 200 μέτρα, απέχει δύο χιλιόμετρα, ανατολικά από το 45ο χιλιόμετρο ΄της επαρχιακής οδού Καλαμάτας- Αρεόπολης. Ανατολικά σκεπάζεται σχεδόν από το “Καπέτσουλο” και την “Προγορά” ενώ προς την Δύση και κάτω από τα πόδια του απλώνεται ο μεγάλος ελαιώνας μας το “Καστράκι” και την παραλιακή Στούπα.

Η θέα προς τα εκεί είναι ανοιχτή μέχρι το “Λυκόδημο” και την “Κάτω Κόστα”, που με ξαστεριά διακρίνονται τα χωριά της Μεθώνη, Κορώνη, Λογγά, Άγιος Ανδρέας κ.λ.π. είναι σκαρφαλωμένος ο Πύργος, ενώ η Καστάνια που πέφτει λίγο Ανατολικότερα είναι αθέατη καθώς είναι χωσμένη στην λαγκαδιά.

Στα Β.Α. είναι η Σαϊδόνα σπαρμένη στην πλαγιά. Είναι νέο χωριό που χτίστηκε γύρω στα 1700, από εποίκους που ήρθαν από το Νομιτσί, την Λαγκάδα, την Γαρμπελιά και άλλα χωριά. Πρώτοι έποικοι φέρονται οι “Τσουλέοι” που όμως κατοίκησαν στη θέση “Σπιτάκια”, λίγο πιο κάτω από το σημερινό χωριό.

Γρήγορα όμως ήρθαν σε ρήξη με τους Χρηστέους, που ήταν και οι δυνατοί της περιοχής, και αναγκάστηκαν να φύγουν στην Μεσσηνία. Εγκαταστάθηκαν στο χωριό “Χαϊκάλι” , σημερινό Αχλαδοχώρι από όπου αργότερα επέστρεψαν πρώτα στον Πύργο και μετά στο Νιοχώρι και την Στούπα.

Πρώτοι έποικοι στο κυρίως χωριό και στην θέση που είναι σήμερα είναι οι “Σκαλκέοι”, οι “Mαραμπέοι” και “γυφτομαραμπέοι” (μελαχρινοί), οι “Γκριανέοι” (Γεωργέοι) και οι “Παπαγιαννέοι”. Σύμφωνα με την παράδοση το πρώτο οικιστικό κέντρο αποτελούσε η περιοχή γύρω από την “Παναγίτσα” των Χιουρέων.

Γρήγορα όμως μετατοπίστηκαν προς το βορρά και γύρω από την εκκλησία-Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου όπου για 200 περίπου χρόνια ήταν το κέντρο του χωριού. Πριν από 150 χρόνια περίπου εμφανίζεται μεγάλη οικιστική άνθηση στην Βορειοανατολική πλευρά του χωριού. Το παλαιότερο σπίτι φαίνεται να είναι του “Σκαλκέα” εκεί που σήμερα στεγάζεται ο φούρνος. 

Πρώτο καθολικό (Εκκλησία) ήταν η “Παναγίτσα”´ των Χιουρέων που τιμάται στα Εισόδεια της Θεοτόκου και είναι χτισμένη το 1717. Αργότερα χτίστηκε ο “Άγιος Νικόλαος” όπου και το σημερινό “κοιμητήρι” του χωριού.

Είναι λιθόκτιστος, θολωτός εσωτερικά και αγιογραφημένος με θαυμάσιες τοιχογραφίες, μάλλον από τους αγιογράφους της “Σχολής Κουτηφαριάνων” όπως μαρτυρούν οι ανορθόγραφες λεζάντες των εικόνων. Πολλές από τις αγιογραφίες διατηρούνται ακόμη σε καλή κατάσταση και μια επίσκεψη στο εκκλησάκι θα μας διδάξει αρκετά.

Σημερινός καθεδρικός Ναός είναι “ο Eυαγγελισμός της Θεοτόκου”, ή “Ευαγγελίστρια” που δεσπόζει στα Βορειοανατολικά και είναι πανέμορφη με τον θόλο και το καμπαναριό της. Χτίστηκε το 1973-1978 και περιβάλλεται από μια μεγάλη μαντρογυρισμένη πλατεία.

Μέσα στο χωριό εκτός από την πλατεία της εκκλησίας και την είσοδο του χωριού στις “χωραφίνες” θα βρούμε το “Μαγαζάκι”, το “Κελί” την “χορεύτρα” μικρές πλατείες και τις γειτονιές “Ζαζεϊκα” και “Μαντζουνεϊκα”.

Άλλα μικρά εκκλησάκια γύρω από το χωριό είναι: Στα Ανατολικά η Παναγίτσα και ο Άγιος Γεώργιος, Βόρεια. ο Άγιος Σπυρίδωνας,, Ν.Α. ο Άγιος Κωνσταντίνος και στα Δυτικά ο “Aγιος Πενταλέημονας” (Παντελεήμων), όπου παλιά ήταν και λιθόκτιστο μελισσοκομείο των Μαραμπέων. 

Το Νιοχώρι απέχει από την Καλαμάτα 47 χιλιόμετρα και η συγκοινωνία με αυτήν γίνεται με υπεραστικά λεωφορεία . Παλιότερα ήταν πολυάνθρωπο χωριό. Σήμερα κατοικείται περίπου από 250 κατοίκους και είναι ακόμη ζωντανό και παραγωγικό.

Οι Νιοχωρίτες καλόβολοι και εργατικοί διακρίνονται για την μεταξύ τους αγάπη, φιλαλληλία και αλληλεγγύη. Είναι γεωργοί, με βασικό εισόδημα το λάδι, λίγοι κτηνοτρόφοι και άλλοι ασχολούνται με τον Τουρισμό. Εργάζονται για τον επιούσιο και την προκοπή και είναι χαρούμενοι, πρόθυμοι και φιλόξενοι.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *