Μεθώνη

Σύντομη περιήγηση στη Μεθώνη 

Παραλιακή όμορφη κωμόπολη, με 1.249 κατοίκους, 61 χλμ ΝΔ από την Καλαμάτα. Στην είσοδο της πόλης δυο κεντρικοί δρόμοι οδηγούν o ένας στην αγορά και ο άλλος στο εντυπωσιακό κάστρο και στην παραλία.

Η Μεθώνη ή Μοθώνη, όπως τη μνημονεύει ο Παυσανίας, που ονομάστηκε έτσι από το Μόθωνα λίθο, ένα βράχο, συνέχεια της ακτής, που προχωρεί ως ύφαλος κάτω από τη θάλασσα, ήταν ένα από τα γνωστά λιμάνια της αρχαιότητας.

Το πρώτο της όνομα ήταν σύμφωνα με τον Παυσανία, Πήδασος, και ο Όμηρος την ανέφερε ως την τελευταία από τις εφτά πόλεις που πρόσφερε ο Αγαμέμνονας στον Αχιλλέα, εάν αυτός δεχόταν να επιστρέψει στη μάχη κατά την πολιορκία της Τροίας.

Με την ονομασία Μεθώνη πρωτοαναφέρεται στο Μεσσηνιακό πόλεμο (Η’ αι. π.Χ.). Στα τέλη του Η’ αιώνα την κατέλαβαν οι Σπαρτιάτες. Η πόλη έγινε και πάλι ανεξάρτητη το 370 π.Χ. και το 191 προσχώρησε στην Αχαϊκή συμπολιτεία.

Το 31 π.Χ. κοντά στη Μεθώνη οι Ρωμαίοι νίκησαν τους στρατιώτες του βασιλιά της Μαυριτανίας. Τον ίδιο χρόνο η πόλη υποτάχτηκε στους Ρωμαίους και απέκτησε καθεστώς αυτονομίας τον καιρό του αυτοκράτορα Τραϊανού (98 – 117 μ.Χ.).

Στα χρόνια του Βυζαντίου η Μεθώνη είχε προκαλέσει τις επεκτατικές ορέξεις των Δυτικών εξαιτίας του λιμανιού της. Το 1205 την κατέλαβε ο Γουλιέλμος Σαμπλίτ που την παραχώρησε στο Γοδεφρείδο Βιλεαρδουίνο. Το 1209 παραχωρήθηκε στους Ενετούς που την έκαναν πολεμική ναυτική βάση.

Αξιοθέατα αποτελούν: 

–  Το κάστρο. Στην περιοχή σήμερα εντυπωσιάζει ο όγκος του κάστρου, ένα από τα επιβλητικότερα της Ελλάδας. Η πόλη ήταν τειχισμένη από τα αρχαία ακόμη χρόνια και σήμερα είναι ορατά αρχαιοελληνικά υλικά στη βάση του τείχους, που έχτισαν οι Ενετοί στις αρχές του 13ου αι., όταν κατόρθωσαν να την καταλάβουν και έκαναν τη Μεθώνη το μεγαλύτερο φρούριο της Πελοποννήσου.

Στα 1500 οι Τούρκοι κυρίευσαν την πόλη για να την παραδώσουν αργότερα ξανά στους Βενετούς από τους οποίους την ξαναπήραν το 1715, οπότε την κράτησαν μέχρι το 1828 που απελευθερώθηκε. Στο μόνο μέρος που το κάστρο συνδέεται με τη στεριά, οι Βενετοί άνοιξαν τάφρο και κατασκεύασαν ξύλινη γέφυρα, που αντικαταστάθηκε από μια πέτρινη με 14 τόξα που διατηρείται μέχρι σήμερα.

Μπαίνοντας στο κάστρο εντυπωσιακά είναι τα εντοιχισμένα ανάγλυφα με το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου, τους θυρεούς και τις επιγραφές που διατηρούνται ακόμη, οι μεγάλες πύλες και ειδικά την κύρια πύλη, πάνω από την τάφρο, με την περίτεχνη διακόσμηση. Το φρούριο έχει πολυγωνικό σχήμα και χαρίζει, με τον τεράστιο όγκο του, στην πόλη αρχοντιά. 

– Στη νότια άκρη του κάστρου προς τη θάλασσα, διάδρομος οδηγεί στο οχυρωμένο νησάκι, το Μπούρτζι, με πολλαπλές ταράτσες και πολεμίστρες, που προστάτευε την είσοδο του λιμανιού και χτίστηκε μετά το 1500 περίπου.

– H εκκλησία του Αγίου Ονουφρίου, χτισμένη σε σπήλαιο -4 χλμ Δ. 

– Το νησάκι Σχίζα, 3 ν.μ. από τη Μεθώνη. Εδώ υπάρχει σπήλαιο. 

Πηγή: www.methoni.gr
Φωτογραφίες: Αριστείδης Ψυχάρης